Tom showt zijn kunsten

Smile!

Tom kan al heel goed lachen en gekke bekken trekken!

Tom verft zijn kamer

Tom vond de witte muur in zijn kamertje blijkbaar wat saai. Een zeer artistieke uitspatting...onbetaalbaar!

Wennen

Een halve dag oud

De eerste kraamdagen zijn zoals uit het boekje geweest. Met veel ups: wat issie lief en mooi - snif. Maar ook downs: Tom wilde ondanks eindeloos geduld en allerlei trucs maar niet goed drinken en moest uiteindelijk bijgevoed worden met een spuitje -snif. Inmiddels drinkt meneer al veel beter en begint er een beetje ritme in de dagen te komen. Ook ik ben vrij snel hersteld en huppel alweer lekker rond. Maar goed ook, want zo'n kleintje verzorgen is een zware taak. Deze week kennis gemaakt met het fenomeen spuitluier. Wat een feest!
Een week geleden kon ik me echt niet voorstellen hoe ik ooit weer een soort van normaal leven zou kunnen leiden, laat staan weer te gaan werken, maar ook daar heb ik nu weer vertrouwen in. Elke dag weer een stapje verder: eerst met de wandelwagen een blokje om, daarna met de draagzak winkelen, met de auto naar opa en oma en afgelopen zondag zelfs naar "urban jungle" hartje Rotterdam. Het laatste experiment was overigens geen onverdeeld succes: ineens is de stad vol met lawaai, stank, viezigheid en psychopaten. Mama zijn moet ook wennen... Gelukkig hield papa Bas het hoofd wel koel, ook toen Tom dwars door de draagzak zijn hele shirt onder plaste. Tsja je moet die anti-lek randjes van de luier ook helemaal goed naar buiten trekken - wist ik veel…

Tevreden :-)

Eindelijk! Wat een bevalling.

Na lang duimendraaien kreeg ik zondagnacht 3 augustus eindelijk voor het eest wat 'pijn in mijn rug'. Op de controle afspraak maandavond bij de verloskundige bleek dat ik al 3 cm ontsluiting had: voor mijn gevoel 'gratis'. We hebben besloten te "strippen" (truukje om de weeën op te wekken). Maandagnacht rond 2 uur begonnen inderdaad de echte weeën. Tenminste, dat weet ik nu achteraf, want ik had vooral last van mijn rug en dacht daarom dat het wat "rommelen" was. Allemaal nog best vol te houden dus vast nog niet het echte werk. Halverwege de nacht toch maar eens de tijd tussen weeën bijhouden (ideaal zo'n iphone met stopwatch en rondetijden!) Het was allemaal nog erg onregelmatig en met lange tussenpozen, dus nog lang geen tijd om de verloskundige te bellen.. zo zijn we wel tot dinsdagmiddag 13 uur bezig geweest. Na al die tijd puffen was ik het toch wel behoorlijk zat geworden en heeft Bas toch maar eens de verloskundige gebeld om te vragen of het normaal was dat het allemaal niet zo opschoot. De verloskundige is meteen komen kijken: toch al 6-7 centimeter! We zijn zoals van te voren afgesproken meteen naar het ziekenhuis gegaan om daar de laatste nog vrije verloskamer te kunnen bemachtigen. Gelukkig op de schaduwzijde.. want wat was het warm die dag! Om half 3 zijn door de verloskundige de vliezen gebroken en daarna ging alles supersnel.

taddaah!

Om half 5 was Tom er al. Een jongetje (mijn voorgevoel klopte!), 3750 gram en meteen lekker gezond aan het huilen, plassen, poepen en drinken bij mama. Ikzelf ben er niet zonder knip en hechtingen vanaf gekomen helaas, maar alles is me uiteindelijk erg meegevallen. Om acht uur mochten we alweer naar huis met Tom in het autostoeltje. Zo vreemd is dat! Alsof je even bent gaan winkelen. Ineens ben je dan met zijn drieën.

Tom is klaar om naar huis te gaan.

Alledrie moe.